Friday, 26 June 2015 00:00

Ο Ιησούς απευθύνεται στον Πατέρα γεμάτος αγαλλίαση (Λουκάς 10 / 21 – 24)

Written by 

4η Κυριακή μετά την Πεντηκοστή

Ο Ιησούς απευθύνεται στον Πατέρα γεμάτος αγαλλίαση (Λουκάς 10 / 21 – 24)

 Εκείνη τη στιγμή ο Ιησούς ένιωσε μέσα του αγαλλίαση, και είπε: «Σ' ευχαριστώ Πατέρα, Κύριε του ουρανού και της γης, γιατί αυτά που απέκρυψες από τους σοφούς και τους συνετούς τα φανέρωσες στους ταπεινούς. Ναι, Πατέρα μου, αυτό έγινε γιατί έτσι το θέλησες». Ύστερα στράφηκε στους μαθητές και είπε: «Όλα μου έχουν παραδοθεί απ' τον Πατέρα μου. Κανένας δεν ξέρει ποιος είναι ο *Υιός παρά μόνον ο Πατέρας· ούτε ποιος είναι ο Πατέρας παρά μόνον ο Υιός, κι εκείνος στον οποίο θέλει ο Υιός να το φανερώσει».  Και γυρίζοντας στους μαθητές του τους είπε ιδιαιτέρως: «Μακάριοι είναι εκείνοι που βλέπουν όσα βλέπετε εσείς! Σας βεβαιώνω πως πολλοί *προφήτες και βασιλιάδες θέλησαν να δουν αυτά που βλέπετε εσείς, μα δεν τα είδαν· ν' ακούσουν όσα ακούτε εσείς, μα δεν τα άκουσαν».

 

Αγαπητά μου αδέλφια,

Ο Θεός μας έδωσε τα πάντα δια του Υιού Του: «Μακάριοι είναι εκείνοι που βλέπουν όσα βλέπετε εσείς! Σας βεβαιώνω πως πολλοί *προφήτες και βασιλιάδες θέλησαν να δουν αυτά που βλέπετε εσείς, μα δεν τα είδαν· ν' ακούσουν όσα ακούτε εσείς, μα δεν τα άκουσαν».

Ας ακούσουμε την κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας που μας διδάσκει ξεκάθαρα:

Μπροστά σ’αυτές τις μαρτυρίες είναι αδύνατο να ερμηνεύσουμε την Ανάσταση του Χριστού θέτοντάς την έξω από τη φυσική τάξη, και να μην την αναγνωρίζουμε ως γεγονός ιστορικό. Από τα γεγονότα προκύπτει ότι η πίστη των μαθητών υποβλήθηκε στη ριζική δοκιμασία του πάθους και του σταυρικού θανάτου του Διδασκάλου τους, όπως ο ίδιος τους είχε προαναγγείλει. Ο κλονισμός που έζησαν στο πάθος ήταν τόσο μεγάλος ώστε οι μαθητές (τουλάχιστο ορισμένοι απ’ αυτούς) δεν πίστευσαν αμέσως στην είδηση της Αναστάσεως. Η πρώτη εκείνη κοινότητα βρίσκεται μακριά από την έπαρση του μυστικισμού. Οι Ευαγγελιστές μας παρουσιάζουν τους μαθητές καταβεβλημένους («σκυθρωπούς» Λκ 24, 17) και έντρομους. Γι’αυτό δεν πίστευσαν στις μυροφόρες γυναίκες που επέστρεφαν από τον τάφο και «τα λόγια αυτά τους φάνηκαν σαν φλυαρίες» (Λκ. 24, 11). Όταν ο Ιησούς παρουσιάζεται στους ένδεκα το βράδυ του Πάσχα, τους επιπλήττει «γιατί αμφέβαλλαν κι επέμεναν να μην πιστεύουν αυτούς που Τον είδαν αναστημένο». (Μκ. 16, 14).

 

Ακόμη και όταν βρίσκονται μπροστά στην πραγματικότητα του αναστημένου Χριστού, οι μαθητές συνεχίζουν να αμφιβάλλουν, τόσο τους φαίνεται απίστευτη: νομίζουν ότι βλέπουν ένα φάντασμα. «Από τη χαρά τους και την έκπληξή τους δεν πίστευαν ακόμη στα μάτια τους.» (Λκ. 24, 41). Ο Θωμάς θα γνωρίσει την ίδια δοκιμασία της αμφιβολίας, και κατά την τελευταία εμφάνιση στη Γαλιλαία, την οποία περιγράφει ο Ματθαίος, «μερικοί όμως δίσταζαν» (Μτ. 28, 17). Γι’αυτό η υπόθεση σύμφωνα με την οποία η Ανάσταση ήταν «δημιούργημα» (ή της ευκολοπιστίας» των Αποστόλων αποδεικνύεται χωρίς βάση. Αντίθετα η πίστη τους στην Ανάσταση γεννήθηκε (με την ενέργεια της θείας χάρης) από την άμεση εμπειρία τους για την πραγματικότητα του Αναστημένου Ιησού.

 

(Από την Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας 643,644)

 

Παναγία, Μητέρα του Θεού εσύ που είδες καθαρά το πρόσωπο του Υιού Σου, μάθε μας να βλέπουμε το πρόσωπο του Ιησού στη ζωή μας, στα λόγια και στις πράξεις μας. Αμήν.

 

Πατέρας Σελίμ Σφέιρ

Read 525 times

Θέλω να μου αποστέλλετε την Ηλεκτρονική Εφημερίδα